De zoon van David buiten de Bijbel (3)

De tekst die in deze blogpost centraal staat, Psalmen van Salomo 17, is strikt genomen geen buiten-Bijbelse tekst. De Psalmen van Salomo zijn namelijk opgenomen in (sommige versies van) de Oud-Griekse vertaling. Toch zullen de meeste mensen deze psalmen niet kennen.

De oorspronkelijke Hebreeuwse versie van de Psalmen van Salomo wordt meestal gedateerd in de periode 50-1 v.Chr., omdat er toespelingen in zouden staan op de Romeinse inname van Palestina door Pompeius. Deze datering is een  goede hypothese.

Psalmen van Salomo 17 bezingt Gods heerschappij/koninkrijk. De Heer beloofde dat Davids nageslacht altijd op de troon zou zitten. Maar helaas, door de zonden van het volk ging dat mis en worden ze nu overheerst en onderdrukt door zondaren. God zal hen echter verjagen. De manier waarop God de juiste orde zou moeten herstellen, wordt als volgt uitgewerkt:

“21 See, O Lord, and raise up for them their king, the son of Dauid,
at the time which you chose, O God, to rule over Israel your servant.”

— Vertaling Kenneth Atkinson, NETS

Deze koning zal regeren op de wijze zoals in de profeten en psalmen de ideale koning regeert (bijvoorbeeld Ps. 2; Jes. 11).

“32 And he shall be a righteous king, taught by God, over them,
and there shall be no injustice in his days in their midst,
for all shall be holy, and their king the anointed of the Lord.”

De gerechtigheid van deze situatie en de rechtvaardigheid van deze koning blijkt uit het feit dat hij niet vertrouwt op paard en zwaard, maar op God. Hij zal enerzijds Jeruzalem zuiveren, zondaren verdrijven en hoogmoedige koningen verpletteren, maar de nadruk ligt op zijn zondeloosheid, zijn wijsheid, “het woord van zijn mond” en de vrede en de voorspoed die daar, ook voor de andere volken, uit voortvloeit. Boven alles verlaat hij zich op God:

“37 And he shall not weaken in his days, [relying] on his God;
for God has made him strong in the holy spirit.”

Samenvattend: Psalmen van Salomo 17 schetst de ideale eindtijd. “Happy are those who shall live in those days” (17:44). God bewerkstelligt deze situatie door een nakomeling van David op te doen staan om Israël te herstellen. Deze koning krijgt zeer veel kwalificaties, waaronder:

  • De zoon van David;
  • De knecht van God;
  • De gezalfde van de Heer;
  • Een rechtvaardige koning, onderwezen door God;
  • Sterk gemaakt in de heilige Geest;
  • Zuiver van zonde;
  • Gezegend door God;
  • Vertrouwend op God;
  • Wijs;
  • Rechtvaardige rechter;
  • Sterk in zijn daden;
  • Etc.

De term ‘gezalfde’, ongetwijfeld geïnspireerd door Psalm 2, staat hier tussen andere termen om de bijzondere relatie tussen God en deze koning uit te drukken. Dat deze koning de gezalfde van de Heer is, vormt in vers 32 samen met de heiligheid van heel het volk de verklaring waarom er geen ongerechtigheid meer voorkomt.

Literatuur

  • Albert Pietersma, Benjamin G. Wright (eds.), A New English Translation of the Septuagint and the Other Greek Translations Traditionally Included under That Title. Oxford: OUP, 2007.

3 thoughts on “De zoon van David buiten de Bijbel (3)”

Geef een reactie (alleen onder echte naam)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s