Een nieuwe benadering van tekstkritiek

Wasserman Gurry A New ApproachMet veel plezier heb ik de afgelopen weken het volgende boek gelezen: A New Approach to Textual Criticism: An Introduction to the Coherence-Based Genealogical Method van Tommy Wasserman en Peter J. Gurry. Het boek biedt een introductie van de methodologie die ten grondslag ligt aan de nieuwste grote tekstedities van het Institut für neutestamentliche Textforschung. De Editio Critica Maior is deels ook online toegankelijk. Bij Handelingen, waarvan vorig jaar de gloednieuwe tekst verscheen, is het mogelijk via de nieuwste interface te experimenteren met de onderliggende data. Dat was al jaren mogelijk bij de Algemene Brieven van het Nieuwe Testament in een nu iets verouderde omgeving. Het genoemde boek helpt hierbij wegwijs te raken. Een uitgebreide toelichting die online beschikbaar is, is hier te vinden.

Wie wil begrijpen hoe en waarom de tekst van het Nieuwe Testament in de meest gezaghebbende uitgaven verandert, kan niet meer om de CBGM (coherentiegebaseerde genealogische methode) heen. De CBGM is geen vervanging van de beproefde methoden van de tekstkritiek, maar zij biedt in het geval van het Nieuwe Testament waardevolle nieuwe gegevens (evidence) die te maken hebben met de genealogie van en coherentie  tussen de overgeleverde teksten, waardoor tekstcritici tot nieuwe inzichten komen over de geschiedenis van de tekst en dus ook over de oudst reconstrueerbare tekst. Kennisname van de CBGM is niet alleen noodzakelijke vakkennis, maar geeft ook gewoon veel plezier als je houdt van intellectuele puzzels.

Advertenties

Reactions to & Reviews of Catherine Nixey’s The Darkening Age (Eeuwen van duisternis)

This blogpost is intended to bring together some critical reactions to and reviews of a recent book of journalist Catherine Nixey, The Darkening Age (Dutch: Eeuwen van duisternis). This provocative book claims that Christianity in Antiquity did very much look like ISIS. Although I certainly won’t defend a naive, innocent picture of ancient Christianity, I think this kind of sensationalist writing should not be confused with historical analysis.


5 februari 2018 (Dutch): J. van Oort (Radboud University, Nijmegen), ‘Britse historicus Nixey vertekent de opkomst van het christendom fanatiek‘, Reformatorisch Dagblad (5 februari 2018). “In zestien hoofdstukken beschrijft ze boeiend en veelal met kennis van veel zaken hoe de komst van het christendom de antieke wereld radicaal veranderde. (…) Maar Nixey overspeelt haar hand door haar felle toonzetting en schromelijke overdrijving. (…) Het boek van Nixey mist elke historische structuur en wordt zo, hoofdstuk na hoofdstuk, een lang, maar willekeurig (en uiteindelijk vermoeiend), requisitoir tegen het christendom. (…) In haar haast tot beschuldigen maakt Nixey een paar ernstige historische uitglijders.”

29 November 2017: Tim O’Neill, ‘Review – Catherine Nixey “The Darkening Age”‘. Extensive review. He calls it “easily the worst book I have read in years”.

6 November 2017: Dame Averil Cameron (University of Oxford) calls the book a “travesty” and refers to her review in The Tablet (Averil Cameron, ‘Blame the Christians’, The Tablet 271.9218 [23 September 2017] 20). She writes that Nixey has “bought into the old ‘blame the Christians’ model.” “Hearts will sink among historians of early Christianity and late antiquity, as well as medievalists and, needless to say, Byzantinists, when they see the title of this pugnacious and energetically written book. The words  ‘darkening age’ evoke everything they have been trying for years to overturn”. Besides using an old, outdated historiographical paradigm, Cameron points out that Nixey’s story is extremely one-sided, and based on a very small selection of secondary literature. Cameron concludes that Nixey’s book is a dramatic over-reaction to her religious upbringing.

3 November 2017: Levi Roach (University of Exeter) reviews: ‘At Cross Purposes’, Literary Review 459 (November 2017) 16-17. The book “does not seek to present a balanced picture (…) this is a book of generalisations. (…) Nixey (…) is unwilling to see shades of grey.”

26 October 2017 (Dutch): Enne Koops recenseert het boek, dat volgens hem “interessant genoeg” is, maar ook erg subjectief en te weinig vanuit historisch en historiografisch perspectief geschreven. Hij verwijst ook naar een interessant artikel van de godsdienstwetenschapper Jan N. Bremmer op Lucepedia over religieus geweld in de vroege kerk.

21 October 2017: Roger Pearse, Hunting the wild misquotation again: the perils for the author of not verifying your quotations investigates a quotation offered by Nixey, who appears to have not read the primary sources and to have twisted this quotation. After being confronted with this, Catherine Nixey deleted her Twitter account!

8 October 2017: Tim O’Neill, The Lost Books of Photios’ Bibliotheca evaluates the supposed Christian destruction of Greek and Roman learning on the basis of which writings survives of Photios’ library. It turns out that in fact a slightly higher percentage of Christian writings got lost. Explanation: the loss of a book should be expected in Antiquity, preserving it demands effort.

7 October 2017: Sarah Bond (University of Iowa), Were Pagan Temples All Smashed Or Just Converted Into Christian Ones? is not directly related to Nixey’s book, but addresses the same subject, based on recent scholarship:

[A]rchaeologist and art historian Friedrich Wilhelm Deichmann, […] in 1939 cast temple destruction as aimed at showing the “triumphing” of Christianity over Greco-Roman paganism.  However, archaeologists in Rome and elsewhere have now begun to adopt a more pragmatic view of Christian treatment of pagan temples; demonstrating that many were renovated, consecrated and then reused as churches rather than smashed to bits.

17 September 2017: Peter Thonemann reviews the book for The Sunday Times. He notes that “the argument depends on quite a bit of nifty footwork” because of the generalizations on the basis of very limited evidence. Regarding the destruction of temples, he comments that “the truth is more complex. Common enough in triumphalist Christian hagiography, temple-destruction seems to have been exceptionally rare in real life.”

Schrift-nummer over Jezus

SchriftMet enige regelmaat loop ik langs de tijdschriftenafdeling van de PThU of de universiteitsbibliotheek van de Vrije Universiteit. Afgelopen week viel mij op dat het laatste nummer van Schrift (278) aan de historische Jezus is gewijd. Er staan een aantal goede artikelen in voor een algemeen publiek dat geïnteresseerd is in de Bijbel. In twee artikelen gaan de auteurs in op de relatie tussen Paulus en Jezus. Tot mijn tevredenheid komt hun benadering grosso modo overeen met mijn eigen visie op deze kwestie.

τὸν δρόμον τετέλεκα

Aan alles komt een eind. Na een aantal jaren tamelijk actief geblogd te hebben, heb ik besloten de harp voorlopig aan de wilgen te hangen. Dat betekent niet dat ik helemaal stop. Maar wel dat het zomaar zou kunnen dat er een half jaar of langer niets op deze blog verschijnt. Een blog kan heel goed functioneren als een verlengstuk van wetenschappelijk werk, zowel richting vakgenoten als richting het algemene publiek. Met name in de Angelsaksische wereld zijn daar goede voorbeelden van uit mijn vakgebied. Tot mijn grote vreugde ben ik in de gelegenheid om de komende jaren volledig aan wetenschappelijk werk te wijden. Als daarvan afgeleid blogmateriaal ontstaat, is dat mooi meegenomen, maar hoe dat precies vorm gaat krijgen weet ik nog niet.